سرمایه‌ای که باید دوباره نفس بکشد

گاهی سرمایه وجود دارد، اما توان حرکت ندارد. ساختمانی که سال‌ها نیمه‌تمام مانده، زمینی که درگیر اختلافات حقوقی است، مجموعه‌ای که بخش عمده هزینه ساخت آن پرداخت شده اما به بهره‌برداری نرسیده، فقط یک پروژه متوقف‌شده نیست؛ بخشی از ظرفیت اقتصادی یک شهر است که از چرخه تولید ثروت خارج شده است. برای جزیره‌ای مانند کیش، این مسئله اهمیت بیشتری دارد.

اقتصاد کیش بیش از بسیاری از شهرهای کشور به «تصویر آینده» وابسته است. سرمایه‌گذار زمانی وارد می‌شود که حرکت ببیند، گردشگر زمانی بازمی‌گردد که تغییر را احساس کند و فعال اقتصادی زمانی برای توسعه کسب‌وکار خود تصمیم می‌گیرد که نسبت به فردای جزیره اطمینان داشته باشد. به همین دلیل، روشن شدن دوباره چراغ یک کارگاه ساختمانی گاهی پیامی مهم‌تر از افتتاح یک پروژه جدید دارد؛ زیرا نشان می‌دهد سرمایه‌ای که روزی گرفتار بن‌بست شده، دوباره امکان بازگشت پیدا کرده است.

احیای پروژه‌های متوقف‌شده البته نباید تنها به معنای تکمیل ساختمان‌ها باشد. کیش امروز به بازنگری در فلسفه برخی سرمایه‌گذاری‌های گذشته نیز نیاز دارد. ممکن است طرحی که ده سال پیش با یک کاربری مشخص توجیه اقتصادی داشته، امروز دیگر پاسخگوی بازار نباشد. الگوی سفر تغییر کرده، گردشگری سلامت گسترش یافته، اقتصاد رویداد اهمیت بیشتری پیدا کرده و نسل تازه گردشگران تجربه‌هایی متفاوت می‌خواهد. بنابراین گاهی نجات یک پروژه در «تکمیل همان نقشه قدیمی» نیست؛ بلکه در بازتعریف هوشمندانه آن است.

از سوی دیگر، هر پروژه‌ای که از توقف خارج می‌شود باید بتواند حلقه‌ای از اقتصاد پیرامون خود را نیز فعال کند؛ از اشتغال و خدمات فنی گرفته تا حمل‌ونقل، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و صنعت گردشگری. ارزش واقعی احیای سرمایه‌های راکد زمانی آشکار می‌شود که اثر آن از حصار کارگاه بیرون بیاید و در زندگی اقتصادی جزیره دیده شود.

کیش برای آغاز دوباره الزاماً به ساختن همه‌چیز از نقطه صفر نیاز ندارد. بخشی از آینده همین امروز در قالب سازه‌ها، زمین‌ها و سرمایه‌هایی در جزیره وجود دارد که تنها باید دوباره وارد مدار اقتصاد شوند.

شاید مهم‌ترین پروژه توسعه کیش در سال‌های پیش‌رو، ساختن پروژه‌های بیشتر نباشد؛ تمام کردن درست آن چیزی باشد که سال‌ها ناتمام مانده است.

به نگارش:مجیدخرمی(مدیر اجرایی و سردبیر روزنامه اخبارکیش)