اخبار کیش؛
کیش منتظر پرواز نماند؛ اتوبوسهای گردشگری را راه بیندازید
پیشنهاد راهاندازی تورهای منظم اتوبوسی از شهرهای مختلف کشور به کیش؛ طرحی که میتواند در نیمه دوم سال، سفر زمینی به جزیره را به یک مسیر جدی گردشگری تبدیل کند
کیش برای ادامه حیات گردشگری خود نباید فقط به یک مسیر ورود، یعنی هواپیما، وابسته بماند. تجربه ماههای گذشته، زمانی که فرودگاه کیش حدود چهار ماه از مدار پروازهای مسافری خارج شد، نشان داد هر اختلال در شبکه هوایی کشور میتواند مستقیماً بر زندگی اقتصادی جزیره، هتلها، مراکز خرید، رستورانها، خدمات گردشگری و کسبوکارهای وابسته اثر بگذارد. از سوی دیگر، اگرچه پروازهای کیش در ماههای اخیر دوباره برقرار شده و حتی آمار پروازها در شهریورماه روند افزایشی داشته است، خود مسئولان فرودگاه نیز توسعه مبداهای جدید و افزایش ورود گردشگر را در دستور کار اعلام کردهاند.
یک مسیر تازه برای رسیدن به کیش
در چنین شرایطی، شاید زمان آن رسیده باشد که یک گزینه کمتر مورد توجه قرار گرفته، جدیتر بررسی شود: راهاندازی اتوبوسهای گردشگری مستقیم و برنامهریزیشده از شهرهای مختلف کشور به مقصد کیش.
ایده ساده است؛ اما اجرای حرفهای آن میتواند یک بازار جدید برای جزیره بسازد. اتوبوسهایی که از تهران، اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز، کرمان، یزد، رشت و دیگر شهرهای بزرگ حرکت کنند، به جای اینکه مسافر را صرفاً تا یک شهر ساحلی منتقل کنند، یک بسته کامل «سفر به کیش» ارائه دهند؛ بلیت رفتوبرگشت، اقامت، حملونقل دریایی، تخفیف مراکز تفریحی و حتی برنامه گردش روزانه، همگی از ابتدا مشخص باشد.
مزیت فقط قیمت نیست
مزیت اصلی این مدل، فقط قیمت نیست. بخش قابل توجهی از مردم ایران امکان یا تمایل سفر هوایی ندارند و برای خانوادههای چندنفره، هزینه سفر هوایی میتواند مانعی جدی باشد. سفر زمینی در عین طولانیتر بودن، این امکان را فراهم میکند که خانواده با یک هزینه قابل پیشبینی، همراه با بار و وسایل بیشتر، راهی جزیره شود.
البته یک اشتباه بزرگ این است که تصور کنیم صرفاً با خرید یا اجاره چند اتوبوس و اعلام «تور کیش» این طرح موفق خواهد شد. اتوبوس باید بخشی از یک زنجیره خدمات باشد، نه یک وسیله حملونقل ساده.
گلوگاه اصلی؛ اتصال جاده به دریا
نقطه تعیینکننده، مسیر دریایی است. اکنون انتقال خودرو به کیش از مسیرهایی مانند بندر چارک و بندر آفتاب با لندینگکرافت انجام میشود و برای این مسیرها سامانههای رزرو و برنامههای حرکت وجود دارد. بنابراین در مدل جدید، باید برای اتوبوسهای گردشگری نیز از ابتدا سازوکار مشخص ورود به بندر، رزرو ظرفیت، اولویت بارگیری و زمانبندی حرکت دریایی طراحی شود تا مسافر پس از طی صدها کیلومتر، ساعتها در انتظار شناور نماند.
امتیازهایی که سفر را جذاب میکند
اما بخش جذابتر ماجرا، امتیازهایی است که میتواند این طرح را برای مردم و رانندگان اقتصادی کند. تخفیف ویژه یا یارانه بخشی از هزینه حمل اتوبوس در مسیر دریایی، اقامت رایگان یا تخفیفدار رانندگان، تخفیف اقامت برای گروههای اتوبوسی، بستههای ویژه غذا و تفریح، تخفیف مراکز خرید و تفریحات، پارکینگ و خدمات اختصاصی و حتی مشوقهایی برای شرکتهای مسافربری که در فصل کمتقاضا تعداد مشخصی گردشگر به کیش منتقل میکنند، میتواند هزینه نهایی سفر را به شکل محسوسی کاهش دهد.
از سوی دیگر، نیمه دوم سال فرصت مهمی برای اجرای این طرح است. درست در زمانی که بسیاری از شهرهای کشور وارد فصل سرما میشوند، کیش وارد دوره مطلوبتر سفر میشود و خود مسئولان فرودگاه نیز از نزدیک شدن فصل اوج سفر به جزیره سخن گفتهاند. این یعنی میتوان به جای آنکه منتظر مسافر باشیم، مسافر را از سراسر کشور به سمت کیش حرکت داد.
شروع محدود، اما حسابشده
حتی میتوان اجرای طرح را مرحلهای آغاز کرد؛ نه با دهها مقصد و سرمایهگذاری سنگین، بلکه با چند کریدور پرتقاضا و چند شرکت مسافربری معتبر. برای مثال، ابتدا مسیرهایی مانند شیراز، اصفهان، تهران، مشهد و تبریز آزمایشی راهاندازی شود و پس از سنجش استقبال مردم، ظرفیت و مقصدها افزایش یابد.
کیش امروز بیش از هر زمان دیگری به تنوع مسیر دسترسی نیاز دارد. هواپیما همچنان سریعترین و مهمترین مسیر ورود به جزیره خواهد بود، اما داشتن یک مسیر جایگزین که بتواند هزاران مسافر را بهصورت گروهی و برنامهریزیشده جابهجا کند، میتواند در برابر شوکهای احتمالی شبکه هوایی نیز یک پشتوانه باشد.
پرسش اصلی؛ کیش منتظر میماند یا حرکت میکند؟
پرسش اصلی اکنون این نیست که «آیا اتوبوس میتواند به کیش بیاید؟»؛ تجربه مسیر زمینی و اتصال آن به حملونقل دریایی نشان میدهد چنین سفری از نظر عملی قابل تصور است.
یک مسیر تازه برای رسیدن به کیش
در چنین شرایطی، شاید زمان آن رسیده باشد که یک گزینه کمتر مورد توجه قرار گرفته، جدیتر بررسی شود: راهاندازی اتوبوسهای گردشگری مستقیم و برنامهریزیشده از شهرهای مختلف کشور به مقصد کیش.
ایده ساده است؛ اما اجرای حرفهای آن میتواند یک بازار جدید برای جزیره بسازد. اتوبوسهایی که از تهران، اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز، کرمان، یزد، رشت و دیگر شهرهای بزرگ حرکت کنند، به جای اینکه مسافر را صرفاً تا یک شهر ساحلی منتقل کنند، یک بسته کامل «سفر به کیش» ارائه دهند؛ بلیت رفتوبرگشت، اقامت، حملونقل دریایی، تخفیف مراکز تفریحی و حتی برنامه گردش روزانه، همگی از ابتدا مشخص باشد.
مزیت فقط قیمت نیست
مزیت اصلی این مدل، فقط قیمت نیست. بخش قابل توجهی از مردم ایران امکان یا تمایل سفر هوایی ندارند و برای خانوادههای چندنفره، هزینه سفر هوایی میتواند مانعی جدی باشد. سفر زمینی در عین طولانیتر بودن، این امکان را فراهم میکند که خانواده با یک هزینه قابل پیشبینی، همراه با بار و وسایل بیشتر، راهی جزیره شود.
البته یک اشتباه بزرگ این است که تصور کنیم صرفاً با خرید یا اجاره چند اتوبوس و اعلام «تور کیش» این طرح موفق خواهد شد. اتوبوس باید بخشی از یک زنجیره خدمات باشد، نه یک وسیله حملونقل ساده.
گلوگاه اصلی؛ اتصال جاده به دریا
نقطه تعیینکننده، مسیر دریایی است. اکنون انتقال خودرو به کیش از مسیرهایی مانند بندر چارک و بندر آفتاب با لندینگکرافت انجام میشود و برای این مسیرها سامانههای رزرو و برنامههای حرکت وجود دارد. بنابراین در مدل جدید، باید برای اتوبوسهای گردشگری نیز از ابتدا سازوکار مشخص ورود به بندر، رزرو ظرفیت، اولویت بارگیری و زمانبندی حرکت دریایی طراحی شود تا مسافر پس از طی صدها کیلومتر، ساعتها در انتظار شناور نماند.
امتیازهایی که سفر را جذاب میکند
اما بخش جذابتر ماجرا، امتیازهایی است که میتواند این طرح را برای مردم و رانندگان اقتصادی کند. تخفیف ویژه یا یارانه بخشی از هزینه حمل اتوبوس در مسیر دریایی، اقامت رایگان یا تخفیفدار رانندگان، تخفیف اقامت برای گروههای اتوبوسی، بستههای ویژه غذا و تفریح، تخفیف مراکز خرید و تفریحات، پارکینگ و خدمات اختصاصی و حتی مشوقهایی برای شرکتهای مسافربری که در فصل کمتقاضا تعداد مشخصی گردشگر به کیش منتقل میکنند، میتواند هزینه نهایی سفر را به شکل محسوسی کاهش دهد.
از سوی دیگر، نیمه دوم سال فرصت مهمی برای اجرای این طرح است. درست در زمانی که بسیاری از شهرهای کشور وارد فصل سرما میشوند، کیش وارد دوره مطلوبتر سفر میشود و خود مسئولان فرودگاه نیز از نزدیک شدن فصل اوج سفر به جزیره سخن گفتهاند. این یعنی میتوان به جای آنکه منتظر مسافر باشیم، مسافر را از سراسر کشور به سمت کیش حرکت داد.
شروع محدود، اما حسابشده
حتی میتوان اجرای طرح را مرحلهای آغاز کرد؛ نه با دهها مقصد و سرمایهگذاری سنگین، بلکه با چند کریدور پرتقاضا و چند شرکت مسافربری معتبر. برای مثال، ابتدا مسیرهایی مانند شیراز، اصفهان، تهران، مشهد و تبریز آزمایشی راهاندازی شود و پس از سنجش استقبال مردم، ظرفیت و مقصدها افزایش یابد.
کیش امروز بیش از هر زمان دیگری به تنوع مسیر دسترسی نیاز دارد. هواپیما همچنان سریعترین و مهمترین مسیر ورود به جزیره خواهد بود، اما داشتن یک مسیر جایگزین که بتواند هزاران مسافر را بهصورت گروهی و برنامهریزیشده جابهجا کند، میتواند در برابر شوکهای احتمالی شبکه هوایی نیز یک پشتوانه باشد.
پرسش اصلی؛ کیش منتظر میماند یا حرکت میکند؟
پرسش اصلی اکنون این نیست که «آیا اتوبوس میتواند به کیش بیاید؟»؛ تجربه مسیر زمینی و اتصال آن به حملونقل دریایی نشان میدهد چنین سفری از نظر عملی قابل تصور است.
پرسش مهمتر این است که آیا کیش میخواهد این ظرفیت را به یک محصول واقعی گردشگری تبدیل کند یا همچنان منتظر بماند تا مسافر خودش راه جزیره را پیدا کند؟
شاید وقت آن رسیده باشد که تبلیغ سفر به کیش از «یک پرواز به جزیره» فراتر برود و به مردم شهرهای سرد کشور گفته شود: زمستان که رسید، اتوبوس را سوار شوید؛ جنوب و کیش منتظر شماست.
شاید وقت آن رسیده باشد که تبلیغ سفر به کیش از «یک پرواز به جزیره» فراتر برود و به مردم شهرهای سرد کشور گفته شود: زمستان که رسید، اتوبوس را سوار شوید؛ جنوب و کیش منتظر شماست.
به نگارش:امیررضا غربالی (مدیرمسئول روزنامه احبارکیش)
منبع: https://akhbarkish.com/%da%a9%db%8c%d8%b4-%d9%85%d9%86%d8%aa%d8%b8%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%88%d8%a7%d8%b2-%d9%86%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9b-%d8%a7%d8%aa%d9%88%d8%a8%d9%88%d8%b3%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%af%d8%b1%d8%af/
ارسال نظر
0 دیدگاه ثبت شده است
امکان ارسال دیدگاه برای این خبر بسته شده است.