اخبار کیش؛
کیش؛ وقتی مسئله فقط گردشگر نیست،مسئله حکمرانی است
نایب‌رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری اتاق ایران: حل بحران اقتصادی کیش و مناطق آزاد، نیازمند عبور از وعده‌های ناپایدار مالیاتی و اصلاح ساختار حکمرانی است.
حسن فروزان‌فرد، نایب‌رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری اتاق ایران و رئیس کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق تهران
جایی مانند کیش که از ابتدا مهم‌ترین ویژگی و کارکرد مورد انتظار از آن در حوزه گردشگری تعریف شده است، طبیعی است که با ایجاد ریسک‌های جدی و منطقی، نخستین آسیب را در رفت‌وآمد، حضور گردشگران و فعالیت‌های مرتبط با گردشگری تجربه کند. وقتی رفت‌وآمد دشوار می‌شود، فضای کسب‌وکار با نگرانی‌های امنیتی و جنگی مواجه می‌شود و احتمال ازسرگیری مخاصمات منطقه‌ای وجود دارد، باید انتظار داشت که فعالیت‌های اقتصادی این جزیره نیز با توقف، اختلال و مشکلات جدی مواجه شود.واقعیت این است که در روزگاری که اکنون با آن درگیر هستیم، راهکار خاص و فوری برای مسئله کیش به ذهن نمی‌رسد؛ زیرا موضوع فقط محدودیت‌های پروازی نیست. مسئله، کلیت محیطی است که کیش در آن قرار گرفته است؛ فضایی که نگرانی‌های جنگی و نگرانی از سر گرفته شدن مخاصمات منطقه‌ای بر آن سایه انداخته است.به همین دلیل، صرفاً تدبیر برای اینکه به شکل دیگری مسافر یا گردشگر را به کیش منتقل کنیم، نمی‌تواند راه‌حل مسئله باشد. گردشگر زمانی به کیش می‌آمد که احساس امنیت و آرامش می‌کرد. اکنون شرایط به گونه‌ای است که متأسفانه نوعی بلاتکلیفی در منطقه حاکم است. بنابراین، آسیب دیدن کیش و کاهش مراجعان، در چنین شرایطی قابل انتظار است و واقعاً در کوتاه‌مدت راه‌حل مشخصی برای این مسئله به ذهن نمی‌رسد.اگر در بلندمدت و ان‌شاءالله پس از برطرف شدن این نگرانی‌ها و دشواری‌ها، شرایط آرام و باثباتی دوباره برقرار شود، آن زمان می‌توان برای جبران خسارت‌هایی که اتفاق افتاده و حتی تشویق به حضور جدی‌تر و بهتر گردشگران و سرمایه‌گذاران، راهکارهایی پیدا کرد. اگر آرامش دوباره برقرار شود و پایداری در وضعیت منطقه به وجود بیاید، می‌توان ترتیباتی را در نظر گرفت که هم خود منطقه آزاد کیش و هم سازوکارهای ملی در جبران عقب‌افتادگی‌های ایجادشده کمک کنند.این حمایت می‌تواند در حوزه‌های مختلفی از تبلیغات، اطلاع‌رسانی و تصویرسازی از واقعیت‌ها گرفته تا بازسازی تصویر کیش به عنوان یک مقصد امن و آرام دنبال شود. چنین اقداماتی می‌تواند در بازگرداندن شرایط مناسب به جزیره مؤثر باشد. اما در کوتاه‌مدت، واقعاً راهکار مشخصی برای دشواری‌هایی که امروز کیش با آن روبه‌رو است، به ذهن نمی‌رسد. هتل‌ها، مجموعه‌هایی که خدمات گردشگری ارائه می‌کنند، مراکز فروشگاهی و حتی تاکسی‌های کیش نیز در ماه‌های گذشته با مشکلات جدی مواجه بوده‌اند و وضعیت مناسبی نداشته‌اند. آنچه اهمیت دارد این است که امیدوار باشیم هرچه زودتر یک آرامش پایدار برقرار شود و پس از آن، تدابیری که در نظر گرفته می‌شود، بتواند عقب‌افتادگی ایجادشده برای کیش و سایر مناطق آزاد را جبران کند.مسئله مناطق آزاد فقط کمبود مشوق نیستاما در کنار شرایط خاصی که امروز کیش با آن مواجه است، یک نکته مهم‌تر درباره وضعیت مناطق آزاد وجود دارد و آن اینکه مشکل امروز مناطق آزاد را نمی‌توان صرفاً به کمبود مشوق‌ها نسبت داد. البته مشوق‌های پایدار و به اندازه کافی جذاب نیز اهمیت دارند و مناطق آزاد باید از این جهت مورد توجه قرار گیرند، اما مسئله به همین جا ختم نمی‌شود. مناطق آزاد موفق در دنیا، تا آنجا که مطالعه و بررسی کرده‌ام، مناطقی هستند که دغدغه‌های سرمایه‌گذار را درک می‌کنند و برای برطرف کردن این دغدغه‌ها سازوکار مشخص دارند.مسئله فقط ارائه مشوق نیست؛ مسئله سرعت عمل در برطرف کردن حداقل‌های مورد نیاز سرمایه‌گذار است. اینکه صرفاً به سرمایه‌گذار گفته شود «ما از تو مالیات نمی‌گیریم یا مالیات کمتری می‌گیریم» به تنهایی نمی‌تواند یک منطقه آزاد را به مقصد جذاب سرمایه‌گذاری تبدیل کند.سرمایه‌گذار ممکن است بخواهد در یک حوزه صنعتی فعالیت کند. در این شرایط، منطقه آزاد باید امکانات و زیرساخت‌های لازم برای آن صنعت را فراهم کرده باشد. یعنی دغدغه سرمایه‌گذار نباید این باشد که خودش از صفر همه چیز را بسازد و برای تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز فعالیت اقتصادی خود اقدام کند. منطقه آزاد باید فضای لازم را فراهم کند؛ فضایی که در آن دغدغه‌های اصلی سرمایه‌گذار از قبل شناسایی و برطرف شده باشد و خود منطقه آزاد نیز متعهد باشد زیرساخت‌ها را تغییر دهد، توسعه دهد و امکانات لازم را آماده کند.سرمایه‌گذار باید با «میز آماده» مواجه شود، نه فهرستی از وعده‌هادر مناطق آزاد موفق، سرمایه‌گذار باید با یک «میز آماده» برای مذاکره مواجه شود؛ یعنی زمانی که برای ورود به منطقه تصمیم می‌گیرد، حداقل‌های لازم برای فعالیت اقتصادی او فراهم باشد و بتواند با اطلاعات روشن درباره هزینه‌ها، امکانات و شرایط فعالیت، تصمیم‌گیری کند.اما در مناطق آزاد کشور، این اتفاق به اندازه کافی رخ نداده است. ما در هیچ‌یک از مناطق آزاد خود، زیرساخت‌های لازم
جایی مانند کیش که از ابتدا مهم‌ترین ویژگی و کارکرد مورد انتظار از آن در حوزه گردشگری تعریف شده است، طبیعی است که با ایجاد ریسک‌های جدی و منطقی، نخستین آسیب را در رفت‌وآمد، حضور گردشگران و فعالیت‌های مرتبط با گردشگری تجربه کند. وقتی رفت‌وآمد دشوار می‌شود، فضای کسب‌وکار با نگرانی‌های امنیتی و جنگی مواجه می‌شود و احتمال ازسرگیری مخاصمات منطقه‌ای وجود دارد، باید انتظار داشت که فعالیت‌های اقتصادی این جزیره نیز با توقف، اختلال و مشکلات جدی مواجه شود.واقعیت این است که در روزگاری که اکنون با آن درگیر هستیم، راهکار خاص و فوری برای مسئله کیش به ذهن نمی‌رسد؛ زیرا موضوع فقط محدودیت‌های پروازی نیست. مسئله، کلیت محیطی است که کیش در آن قرار گرفته است؛ فضایی که نگرانی‌های جنگی و نگرانی از سر گرفته شدن مخاصمات منطقه‌ای بر آن سایه انداخته است.به همین دلیل، صرفاً تدبیر برای اینکه به شکل دیگری مسافر یا گردشگر را به کیش منتقل کنیم، نمی‌تواند راه‌حل مسئله باشد. گردشگر زمانی به کیش می‌آمد که احساس امنیت و آرامش می‌کرد. اکنون شرایط به گونه‌ای است که متأسفانه نوعی بلاتکلیفی در منطقه حاکم است. بنابراین، آسیب دیدن کیش و کاهش مراجعان، در چنین شرایطی قابل انتظار است و واقعاً در کوتاه‌مدت راه‌حل مشخصی برای این مسئله به ذهن نمی‌رسد.اگر در بلندمدت و ان‌شاءالله پس از برطرف شدن این نگرانی‌ها و دشواری‌ها، شرایط آرام و باثباتی دوباره برقرار شود، آن زمان می‌توان برای جبران خسارت‌هایی که اتفاق افتاده و حتی تشویق به حضور جدی‌تر و بهتر گردشگران و سرمایه‌گذاران، راهکارهایی پیدا کرد. اگر آرامش دوباره برقرار شود و پایداری در وضعیت منطقه به وجود بیاید، می‌توان ترتیباتی را در نظر گرفت که هم خود منطقه آزاد کیش و هم سازوکارهای ملی در جبران عقب‌افتادگی‌های ایجادشده کمک کنند.این حمایت می‌تواند در حوزه‌های مختلفی از تبلیغات، اطلاع‌رسانی و تصویرسازی از واقعیت‌ها گرفته تا بازسازی تصویر کیش به عنوان یک مقصد امن و آرام دنبال شود. چنین اقداماتی می‌تواند در بازگرداندن شرایط مناسب به جزیره مؤثر باشد. اما در کوتاه‌مدت، واقعاً راهکار مشخصی برای دشواری‌هایی که امروز کیش با آن روبه‌رو است، به ذهن نمی‌رسد. هتل‌ها، مجموعه‌هایی که خدمات گردشگری ارائه می‌کنند، مراکز فروشگاهی و حتی تاکسی‌های کیش نیز در ماه‌های گذشته با مشکلات جدی مواجه بوده‌اند و وضعیت مناسبی نداشته‌اند. آنچه اهمیت دارد این است که امیدوار باشیم هرچه زودتر یک آرامش پایدار برقرار شود و پس از آن، تدابیری که در نظر گرفته می‌شود، بتواند عقب‌افتادگی ایجادشده برای کیش و سایر مناطق آزاد را جبران کند.مسئله مناطق آزاد فقط کمبود مشوق نیستاما در کنار شرایط خاصی که امروز کیش با آن مواجه است، یک نکته مهم‌تر درباره وضعیت مناطق آزاد وجود دارد و آن اینکه مشکل امروز مناطق آزاد را نمی‌توان صرفاً به کمبود مشوق‌ها نسبت داد. البته مشوق‌های پایدار و به اندازه کافی جذاب نیز اهمیت دارند و مناطق آزاد باید از این جهت مورد توجه قرار گیرند، اما مسئله به همین جا ختم نمی‌شود. مناطق آزاد موفق در دنیا، تا آنجا که مطالعه و بررسی کرده‌ام، مناطقی هستند که دغدغه‌های سرمایه‌گذار را درک می‌کنند و برای برطرف کردن این دغدغه‌ها سازوکار مشخص دارند.مسئله فقط ارائه مشوق نیست؛ مسئله سرعت عمل در برطرف کردن حداقل‌های مورد نیاز سرمایه‌گذار است. اینکه صرفاً به سرمایه‌گذار گفته شود «ما از تو مالیات نمی‌گیریم یا مالیات کمتری می‌گیریم» به تنهایی نمی‌تواند یک منطقه آزاد را به مقصد جذاب سرمایه‌گذاری تبدیل کند.سرمایه‌گذار ممکن است بخواهد در یک حوزه صنعتی فعالیت کند. در این شرایط، منطقه آزاد باید امکانات و زیرساخت‌های لازم برای آن صنعت را فراهم کرده باشد. یعنی دغدغه سرمایه‌گذار نباید این باشد که خودش از صفر همه چیز را بسازد و برای تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز فعالیت اقتصادی خود اقدام کند. منطقه آزاد باید فضای لازم را فراهم کند؛ فضایی که در آن دغدغه‌های اصلی سرمایه‌گذار از قبل شناسایی و برطرف شده باشد و خود منطقه آزاد نیز متعهد باشد زیرساخت‌ها را تغییر دهد، توسعه دهد و امکانات لازم را آماده کند.سرمایه‌گذار باید با «میز آماده» مواجه شود، نه فهرستی از وعده‌هادر مناطق آزاد موفق، سرمایه‌گذار باید با یک «میز آماده» برای مذاکره مواجه شود؛ یعنی زمانی که برای ورود به منطقه تصمیم می‌گیرد، حداقل‌های لازم برای فعالیت اقتصادی او فراهم باشد و بتواند با اطلاعات روشن درباره هزینه‌ها، امکانات و شرایط فعالیت، تصمیم‌گیری کند.اما در مناطق آزاد کشور، این اتفاق به اندازه کافی رخ نداده است. ما در هیچ‌یک از مناطق آزاد خود، زیرساخت‌های لازم
برای حوزه‌های صنعتی را از پیش آماده نکرده‌ایم تا در اختیار سرمایه‌گذاران قرار گیرد و آنها بتوانند براساس این زیرساخت‌ها تصمیم‌گیری کنند. این موضوع فقط به زیرساخت‌های فیزیکی محدود نمی‌شود. حتی در حوزه بانکی نیز ویژگی جداگانه و متمایزی نسبت به سرزمین اصلی برای مناطق آزاد ایجاد نشده است که بتوان گفت سرمایه‌گذار در این مناطق دسترسی ویژه‌ای به بانک‌های بین‌المللی دارد. در واقع، شرایط معمول سرزمین اصلی را در مناطق آزاد نیز تکرار کرده‌ایم و بعد گفته‌ایم که مثلاً در این مناطق مالیات دریافت نمی‌کنیم یا میزان آن را کاهش می‌دهیم.مشوقی که پایدار نباشد، سرمایه‌گذار را مطمئن نمی‌کندحتی همین مشوق‌های مالیاتی نیز زمانی می‌توانند برای سرمایه‌گذار جذاب باشند که پایدار و قابل اتکا باشند. اگر سرمایه‌گذار نگران باشد که امتیازی که امروز به او داده شده، ممکن است سال آینده، دو سال دیگر یا پنج سال دیگر لغو شود یا کاهش پیدا کند، طبیعی است که نمی‌تواند با اطمینان درباره سرمایه‌گذاری بلندمدت تصمیم بگیرد. بنابراین، مسئله فقط این نیست که چه مشوقی ارائه می‌کنیم؛ مسئله این است که آیا سرمایه‌گذار می‌تواند روی آن مشوق حساب کند یا خیر. متاسفانه مشوق‌های موجود به اندازه کافی ارزشمند و جذاب نبوده‌اند تا بتوانند نظر مخاطب خود را جلب کنند. البته هر جا که امکان بهبود وجود دارد، باید آن را بهبود داد، اما حتی همان چیزهایی که فکر می‌کنیم تاکنون در مناطق آزاد وجود داشته نیز به اندازه کافی جذاب و به‌موقع نبوده است.مناطق آزاد باید دغدغه سرمایه‌گذار را از «مسئله» به «وظیفه» خود تبدیل کننداگر قرار است مناطق آزاد به معنای واقعی کلمه نقش خود را در جذب سرمایه‌گذاری، توسعه اقتصادی و ایجاد فعالیت‌های جدید ایفا کنند، باید از این نگاه فاصله بگیرند که صرفاً با ارائه چند مشوق مالیاتی می‌توان سرمایه‌گذار جذب کرد. سرمایه‌گذار پیش از آنکه به معافیت مالیاتی فکر کند، به این فکر می‌کند که آیا محیطی که قرار است در آن سرمایه‌گذاری کند، زیرساخت لازم را دارد؟ آیا دسترسی‌های مورد نیاز فراهم است؟ آیا نظام بانکی متناسب با فعالیت او وجود دارد؟ آیا قواعد و مشوق‌ها پایدار هستند؟ آیا می‌تواند با اطمینان برای چند سال آینده برنامه‌ریزی کند؟ در مناطق آزاد موفق، این دغدغه‌ها بخشی از وظیفه خود منطقه است؛ نه اینکه همه آنها به سرمایه‌گذار منتقل شود.از این منظر، اصلاح مدل حکمرانی مناطق آزاد، صرفاً به معنای تغییر چند مقرره یا افزایش چند مشوق نیست. مسئله این است که منطقه آزاد باید خود را مسئول فراهم کردن محیطی بداند که سرمایه‌گذار بتواند در آن با کمترین میزان ابهام و بیشترین امکان پیش‌بینی تصمیم بگیرد.کیش نیز در شرایط امروز، علاوه بر آنکه نیازمند بازگشت آرامش و ثبات برای احیای گردشگری و فعالیت‌های اقتصادی است، نیازمند بازنگری در همین نگاه است. اگر پس از عبور از شرایط فعلی قرار باشد دوباره برای جذب گردشگر، سرمایه‌گذار و فعال اقتصادی تلاش کنیم، صرفاً با تبلیغات یا افزایش مشوق‌های مقطعی نمی‌توان به نتیجه پایدار رسید. آنچه باید تغییر کند، محیطی است که سرمایه‌گذار و فعال اقتصادی قرار است در آن فعالیت کند؛ محیطی که باید از نظر زیرساخت، دسترسی، نظام مالی، ثبات مقررات و سرعت پاسخگویی، تفاوت خود را با سرزمین اصلی نشان دهد. در غیر این صورت، مناطق آزاد همچنان با مجموعه‌ای از مشوق‌هایی مواجه خواهند بود که ممکن است روی کاغذ جذاب به نظر برسند، اما در زمان تصمیم‌گیری واقعی سرمایه‌گذار، به اندازه کافی قانع‌کننده و قابل اتکا نیستند.
منبع: https://akhbarkish.com/%da%a9%db%8c%d8%b4%d8%9b-%d9%88%d9%82%d8%aa%db%8c-%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%84%d9%87-%d9%81%d9%82%d8%b7-%da%af%d8%b1%d8%af%d8%b4%da%af%d8%b1-%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%8c%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%84%d9%87/
ارسال نظر
0 دیدگاه ثبت شده است
امکان ارسال دیدگاه برای این خبر بسته شده است.