اخبار کیش؛
آریا اخوان؛ از سکوی آسیا تا رؤیای المپیک
نوجوان افتخارآفرین ترامپولین کیش،در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶
گفت‌وگو با نوجوان افتخارآفرین ترامپولین کیش که پس از موفقیت در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶، رؤیای حضور بر سکوی المپیک را دنبال می‌کند.
آریا اخوان، ورزشکار نوجوان رشته ترامپولین، از چهره‌های آینده‌دار ورزش کیش است که با تلاش مستمر، پشتکار و حمایت خانواده و مربی خود توانسته در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ افتخارآفرینی کند. او که از نخستین روزهای ورود به این رشته، رؤیای موفقیت در مسابقات بزرگ را در سر داشته، امروز هدفی فراتر از مدال آسیایی را دنبال می‌کند؛ ایستادن بر سکوی المپیک و ثبت نام خود در تاریخ ورزش ایران.
به گزارش روزنامه اخبار کیش، مسیر قهرمانی برای این ورزشکار نوجوان با تمرین‌های سخت، اردوهای طولانی، دوری از خانواده و چشم‌پوشی از بسیاری از تفریحات همراه بوده است؛ اما آنچه او را در این مسیر حفظ کرده، علاقه عمیق به ترامپولین و باور به آینده‌ای است که برای خود ترسیم کرده است.
آریا در گفت‌وگو با روزنامه اخبار کیش از نخستین تجربه حضور روی ترامپولین، لحظات فراموش‌نشدنی رقابت‌های آسیایی، نقش خانواده و مربی در موفقیت‌هایش و آرزوهایی سخن می‌گوید که برای تحقق آن‌ها تلاش می‌کند.
آریا، اگر بخواهی مسیر قهرمانی خودت را در سه کلمه توصیف کنی، چه می‌گویی؟
پشتکار، تلاش و هدفمندی. به نظرم این سه کلمه به‌خوبی مسیر قهرمانی من را توصیف می‌کنند. همیشه سعی کرده‌ام برای رسیدن به هدفم تلاش کنم و در برابر سختی‌ها تسلیم نشوم.
اولین باری که روی ترامپولین رفتی چه احساسی داشتی؟ آن روز تصور می‌کردی روزی در مسابقات آسیایی افتخارآفرینی کنی؟
اولین بار احساس هیجان و شور و شوق زیادی داشتم. به‌تدریج علاقه‌ام به این رشته بیشتر شد و ترامپولین برایم به مسیری برای قوی‌تر شدن تبدیل شد. من در هر رشته‌ای که وارد می‌شوم، دوست دارم بهترین عملکرد را داشته باشم. از همان ابتدا هم به موفقیت در مسابقات آسیایی و جهانی فکر می‌کردم.
چه کسانی بیشترین نقش را در ورود تو به مسیر قهرمانی داشتند؟
پدر و مادرم اولین کسانی بودند که من را به سمت قهرمانی سوق دادند. حمایت‌های آن‌ها تأثیر زیادی در پیشرفتم داشت. همیشه حضور و دلگرمی‌شان برایم ارزشمند بوده و کمک کرده با انگیزه بیشتری مسیرم را ادامه بدهم.
اگر آریای چند سال قبل امروز تو را می‌دید، فکر می‌کنی چه چیزی به تو می‌گفت؟
فکر می‌کنم به من افتخار می‌کرد و می‌گفت: «ممنونم که از تمام سختی‌ها عبور کردی و به نتیجه‌ای که لایقش بودی رسیدی.»
چند دقیقه پیش از آغاز مسابقات آسیایی هنگ‌کنگ چه چیزی در ذهنت می‌گذشت؟
قبل از مسابقه، تمام تمرین‌ها و تلاش‌هایی که در کنار مربی‌ام انجام داده بودم از ذهنم می‌گذشت. یادآوری آن روزها به من اعتمادبه‌نفس می‌داد، چون می‌دانستم برای رسیدن به این لحظه چقدر زحمت کشیده‌ام و آماده حضور در مسابقه هستم.
سخت‌ترین بخش مسیر قهرمانی برای تو چه بوده است؟
یکی از سخت‌ترین بخش‌ها، شرایط اردوها و دوری از خانواده بود. گاهی این شرایط واقعاً سخت و طاقت‌فرسا می‌شد، اما با اراده، توکل به خدا و فکر کردن به هدفم توانستم از آن عبور کنم و به مسیرم ادامه بدهم.
وقتی یک حرکت را بارها تمرین می‌کنی اما به نتیجه دلخواه نمی‌رسی، چطور دوباره انگیزه پیدا می‌کنی؟
این اتفاق برای هر ورزشکاری پیش می‌آید. گاهی اجرای بعضی حرکات دشوار است یا تمرین‌های مداوم باعث خستگی می‌شود. در چنین شرایطی، رؤیای قهرمانی و اشتیاقی که برای آینده دارم به من انگیزه می‌دهد. همین باعث می‌شود دوباره تمرین کنم و تلاش کنم هر روز قوی‌تر از قبل باشم.
لحظه اعلام نتیجه مسابقات آسیایی چه احساسی داشتی و اولین کسی که دوست داشتی از موفقیتت باخبر شود چه کسی بود؟
اولین کسانی که دوست داشتم موفقیتم را با آن‌ها تقسیم کنم، پدر و مادرم بودند. آن‌ها در تمام مسیر، چه در روزهای خستگی و چه در لحظات سخت، کنارم بودند و به من قوت قلب می‌دادند. دوست داشتم با این موفقیت خوشحالشان کنم و نتیجه زحماتشان را ببینند.
ماندگارترین تصویر مسابقات هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ برای تو چیست؟
لحظه‌ای که نتایج اعلام شد و من در آغوش مربی‌ام بودم. آن لحظه برایم بسیار ارزشمند و فراموش‌نشدنی است و همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند.
زندگی آریا اخوان بیرون از سالن تمرین چگونه می‌گذرد؟
وقتی تمرین ندارم، بیشتر وقتم را به درس خواندن و بودن در کنار خانواده اختصاص می‌دهم. برایم مهم است که در کنار ورزش، تحصیلم را هم به‌خوبی ادامه بدهم. دوستانم هم من را به‌عنوان ورزشکاری می‌شناسند که با وجود سختی‌های تمرین، به درسش اهمیت می‌دهد.
آیا تا به حال به کنار گذاشتن ترامپولین فکر کرده‌ای؟
نه، هیچ‌وقت چنین فکری نکرده‌ام و تصور نمی‌کنم روزی بتوانم آن را کنار بگذارم. ترامپولین با تمام وجودم عجین شده و جدا شدن از آن برایم بسیار سخت است.
برای رسیدن به موفقیت، از چه تفریحاتی گذشته‌ای؟
بارها پیش آمده که به دلیل تمرین و مسابقه نتوانسته‌ام در مهمانی‌های خانوادگی یا دورهمی‌های دوستانه حضور داشته باشم. همیشه به این فکر می‌کردم که اگر امروز از بعضی خوشی‌ها بگذرم و برای هدفم تلاش کنم، در آینده به موفقیتی که می‌خواهم می‌رسم. البته معتقدم فرصت تجربه بسیاری از این خوشی‌ها همچنان وجود خواهد داشت.
فکر می‌کنی مهم‌ترین ویژگی شخصیتی تو که در موفقیت ورزشی‌ات نقش داشته چیست؟
به نظرم نمی‌توان فقط یک ویژگی را عامل موفقیت دانست. مجموعه‌ای از ویژگی‌ها در کنار هم باعث پیشرفت می‌شوند. برای من تلاش، پشتکار، هدفمندی و باور داشتن به مسیری که انتخاب کرده‌ام بسیار مهم بوده است.
اگر همین امروز فرصت حضور در یک رقابت بزرگ جهانی را داشته باشی، با چه هدفی وارد مسابقه می‌شوی؟
اولین هدف من در هر مسابقه، قهرمانی و موفقیت است. همیشه با این ذهنیت وارد رقابت می‌شوم که بهترین عملکردم را ارائه بدهم و برای رسیدن به بالاترین جایگاه تلاش کنم.
آیا تا به حال لحظه کسب مدال طلای جهان را در ذهنت تصور کرده‌ای؟
بله، بارها به موفقیت‌های بزرگ فکر کرده‌ام. دوست دارم اگر روزی به مدال طلای جهان رسیدم، پدر و مادرم و مربی عزیزم کنارم باشند و شادی آن‌ها را ببینم. جشن گرفتن موفقیت در کنار کسانی که در تمام مسیر حمایتم کرده‌اند، برایم لذت دیگری دارد.
کدام چهره ورزشی برای تو الهام‌بخش بوده و دوست داشتی در کنارش تمرین کنی؟
یکی از اسطوره‌های دوران ورزشی من، استاد ماهان باژرنگ هستند. دوست داشتم در دوران جوانی ایشان فرصت تمرین در کنارشان را داشتم. با اینکه رشته ایشان هنری است، شخصیت ورزشی و تجربه‌هایشان برایم بسیار ارزشمند است. ایشان سال‌ها کاپیتان تیم ملی بوده‌اند و افتخارات آسیایی متعددی دارند. دوست داشتم از نزدیک از تجربه‌هایشان استفاده کنم.
به نظر خودت چه چیزی باعث شد از یک ورزشکار نوجوان به یک مدال‌آور آسیایی تبدیل شوی؟
تلاش، پشتکار و گوش دادن به توصیه‌های مربی عزیزم. همیشه سعی کرده‌ام از راهنمایی‌های مربی‌ام استفاده کنم و با تمرین بیشتر، قدم‌به‌قدم پیشرفت کنم. معتقدم موفقیت نتیجه استمرار در تلاش و اعتماد به مسیر تمرین است.
اگر بخواهی به کودکان و نوجوانان کیش که رؤیای قهرمانی دارند توصیه‌ای کنی، چه می‌گویی؟
به فکر پیشرفت خودتان باشید و به هم‌تیمی‌هایتان حسادت نکنید. به جای مقایسه خودتان با دیگران، روی توانایی‌هایتان تمرکز کنید. در هر مسیری که قرار دارید، علاقه‌تان را دنبال کنید و برای موفقیت در آن تلاش کنید.
بزرگ‌ترین رؤیای ورزشی آریا اخوان چیست؟ دوست داری چند سال دیگر مردم تو را با چه افتخاری به یاد بیاورند؟
دوست دارم من را به‌عنوان نخستین نماینده ایران در رشته ترامپولین ببینند که روی سکوی المپیک ایستاده است. رؤیای من رسیدن به این جایگاه است و امیدوارم روزی بتوانم باعث افتخار کشورم شوم و مردم از من به نیکی یاد کنند.
و سؤال پایانی؛ اگر بخواهی در سخت‌ترین روزهای تمرین یک جمله به خودت بگویی، آن جمله چیست؟
«چیزی تا موفقیت باقی نمانده؛ پس جا نزن و با قدرتی بیشتر از قبل به مسیرت ادامه بده.»
رؤیایی که با یک مدال تمام نمی‌شود
آریا اخوان از نسلی از ورزشکاران نوجوان کیش است که با وجود دشواری‌های مسیر قهرمانی، اهداف بزرگی را دنبال می‌کنند. برای او ترامپولین تنها یک رشته ورزشی نیست، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی و آینده‌ای است که برای خود تصور کرده است.
در روایت این نوجوان، نقش خانواده و مربی جایگاه ویژه‌ای دارد؛ همراهانی که در روزهای سخت تمرین و اردو، پشتوانه او بوده‌اند و در لحظه موفقیت نیز نخستین کسانی هستند که می‌خواهد شادی خود را با آن‌ها تقسیم کند.
موفقیت آریا در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای از مسیر ورزشی او باشد؛ مسیری که مقصد نهایی آن، به گفته خودش، حضور بر سکوی المپیک است.
آریا اخوان امروز با انگیزه‌ای بیشتر به آینده نگاه می‌کند و امیدوار است روزی نامش در کنار افتخارآفرینان بزرگ ورزش ایران ثبت شود؛ رؤیایی که تحقق آن به استمرار تلاش، حمایت از استعدادهای نوجوان و فراهم شدن فرصت حضور در رقابت‌های بزرگ‌تر نیاز دارد.
آریا اخوان، ورزشکار نوجوان رشته ترامپولین، از چهره‌های آینده‌دار ورزش کیش است که با تلاش مستمر، پشتکار و حمایت خانواده و مربی خود توانسته در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ افتخارآفرینی کند. او که از نخستین روزهای ورود به این رشته، رؤیای موفقیت در مسابقات بزرگ را در سر داشته، امروز هدفی فراتر از مدال آسیایی را دنبال می‌کند؛ ایستادن بر سکوی المپیک و ثبت نام خود در تاریخ ورزش ایران.
به گزارش روزنامه اخبار کیش، مسیر قهرمانی برای این ورزشکار نوجوان با تمرین‌های سخت، اردوهای طولانی، دوری از خانواده و چشم‌پوشی از بسیاری از تفریحات همراه بوده است؛ اما آنچه او را در این مسیر حفظ کرده، علاقه عمیق به ترامپولین و باور به آینده‌ای است که برای خود ترسیم کرده است.
آریا در گفت‌وگو با روزنامه اخبار کیش از نخستین تجربه حضور روی ترامپولین، لحظات فراموش‌نشدنی رقابت‌های آسیایی، نقش خانواده و مربی در موفقیت‌هایش و آرزوهایی سخن می‌گوید که برای تحقق آن‌ها تلاش می‌کند.
آریا، اگر بخواهی مسیر قهرمانی خودت را در سه کلمه توصیف کنی، چه می‌گویی؟
پشتکار، تلاش و هدفمندی. به نظرم این سه کلمه به‌خوبی مسیر قهرمانی من را توصیف می‌کنند. همیشه سعی کرده‌ام برای رسیدن به هدفم تلاش کنم و در برابر سختی‌ها تسلیم نشوم.
اولین باری که روی ترامپولین رفتی چه احساسی داشتی؟ آن روز تصور می‌کردی روزی در مسابقات آسیایی افتخارآفرینی کنی؟
اولین بار احساس هیجان و شور و شوق زیادی داشتم. به‌تدریج علاقه‌ام به این رشته بیشتر شد و ترامپولین برایم به مسیری برای قوی‌تر شدن تبدیل شد. من در هر رشته‌ای که وارد می‌شوم، دوست دارم بهترین عملکرد را داشته باشم. از همان ابتدا هم به موفقیت در مسابقات آسیایی و جهانی فکر می‌کردم.
چه کسانی بیشترین نقش را در ورود تو به مسیر قهرمانی داشتند؟
پدر و مادرم اولین کسانی بودند که من را به سمت قهرمانی سوق دادند. حمایت‌های آن‌ها تأثیر زیادی در پیشرفتم داشت. همیشه حضور و دلگرمی‌شان برایم ارزشمند بوده و کمک کرده با انگیزه بیشتری مسیرم را ادامه بدهم.
اگر آریای چند سال قبل امروز تو را می‌دید، فکر می‌کنی چه چیزی به تو می‌گفت؟
فکر می‌کنم به من افتخار می‌کرد و می‌گفت: «ممنونم که از تمام سختی‌ها عبور کردی و به نتیجه‌ای که لایقش بودی رسیدی.»
چند دقیقه پیش از آغاز مسابقات آسیایی هنگ‌کنگ چه چیزی در ذهنت می‌گذشت؟
قبل از مسابقه، تمام تمرین‌ها و تلاش‌هایی که در کنار مربی‌ام انجام داده بودم از ذهنم می‌گذشت. یادآوری آن روزها به من اعتمادبه‌نفس می‌داد، چون می‌دانستم برای رسیدن به این لحظه چقدر زحمت کشیده‌ام و آماده حضور در مسابقه هستم.
سخت‌ترین بخش مسیر قهرمانی برای تو چه بوده است؟
یکی از سخت‌ترین بخش‌ها، شرایط اردوها و دوری از خانواده بود. گاهی این شرایط واقعاً سخت و طاقت‌فرسا می‌شد، اما با اراده، توکل به خدا و فکر کردن به هدفم توانستم از آن عبور کنم و به مسیرم ادامه بدهم.
وقتی یک حرکت را بارها تمرین می‌کنی اما به نتیجه دلخواه نمی‌رسی، چطور دوباره انگیزه پیدا می‌کنی؟
این اتفاق برای هر ورزشکاری پیش می‌آید. گاهی اجرای بعضی حرکات دشوار است یا تمرین‌های مداوم باعث خستگی می‌شود. در چنین شرایطی، رؤیای قهرمانی و اشتیاقی که برای آینده دارم به من انگیزه می‌دهد. همین باعث می‌شود دوباره تمرین کنم و تلاش کنم هر روز قوی‌تر از قبل باشم.
لحظه اعلام نتیجه مسابقات آسیایی چه احساسی داشتی و اولین کسی که دوست داشتی از موفقیتت باخبر شود چه کسی بود؟
اولین کسانی که دوست داشتم موفقیتم را با آن‌ها تقسیم کنم، پدر و مادرم بودند. آن‌ها در تمام مسیر، چه در روزهای خستگی و چه در لحظات سخت، کنارم بودند و به من قوت قلب می‌دادند. دوست داشتم با این موفقیت خوشحالشان کنم و نتیجه زحماتشان را ببینند.
ماندگارترین تصویر مسابقات هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ برای تو چیست؟
لحظه‌ای که نتایج اعلام شد و من در آغوش مربی‌ام بودم. آن لحظه برایم بسیار ارزشمند و فراموش‌نشدنی است و همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند.
زندگی آریا اخوان بیرون از سالن تمرین چگونه می‌گذرد؟
وقتی تمرین ندارم، بیشتر وقتم را به درس خواندن و بودن در کنار خانواده اختصاص می‌دهم. برایم مهم است که در کنار ورزش، تحصیلم را هم به‌خوبی ادامه بدهم. دوستانم هم من را به‌عنوان ورزشکاری می‌شناسند که با وجود سختی‌های تمرین، به درسش اهمیت می‌دهد.
آیا تا به حال به کنار گذاشتن ترامپولین فکر کرده‌ای؟
نه، هیچ‌وقت چنین فکری نکرده‌ام و تصور نمی‌کنم روزی بتوانم آن را کنار بگذارم. ترامپولین با تمام وجودم عجین شده و جدا شدن از آن برایم بسیار سخت است.
برای رسیدن به موفقیت، از چه تفریحاتی گذشته‌ای؟
بارها پیش آمده که به دلیل تمرین و مسابقه نتوانسته‌ام در مهمانی‌های خانوادگی یا دورهمی‌های دوستانه حضور داشته باشم. همیشه به این فکر می‌کردم که اگر امروز از بعضی خوشی‌ها بگذرم و برای هدفم تلاش کنم، در آینده به موفقیتی که می‌خواهم می‌رسم. البته معتقدم فرصت تجربه بسیاری از این خوشی‌ها همچنان وجود خواهد داشت.
فکر می‌کنی مهم‌ترین ویژگی شخصیتی تو که در موفقیت ورزشی‌ات نقش داشته چیست؟
به نظرم نمی‌توان فقط یک ویژگی را عامل موفقیت دانست. مجموعه‌ای از ویژگی‌ها در کنار هم باعث پیشرفت می‌شوند. برای من تلاش، پشتکار، هدفمندی و باور داشتن به مسیری که انتخاب کرده‌ام بسیار مهم بوده است.
اگر همین امروز فرصت حضور در یک رقابت بزرگ جهانی را داشته باشی، با چه هدفی وارد مسابقه می‌شوی؟
اولین هدف من در هر مسابقه، قهرمانی و موفقیت است. همیشه با این ذهنیت وارد رقابت می‌شوم که بهترین عملکردم را ارائه بدهم و برای رسیدن به بالاترین جایگاه تلاش کنم.
آیا تا به حال لحظه کسب مدال طلای جهان را در ذهنت تصور کرده‌ای؟
بله، بارها به موفقیت‌های بزرگ فکر کرده‌ام. دوست دارم اگر روزی به مدال طلای جهان رسیدم، پدر و مادرم و مربی عزیزم کنارم باشند و شادی آن‌ها را ببینم. جشن گرفتن موفقیت در کنار کسانی که در تمام مسیر حمایتم کرده‌اند، برایم لذت دیگری دارد.
کدام چهره ورزشی برای تو الهام‌بخش بوده و دوست داشتی در کنارش تمرین کنی؟
یکی از اسطوره‌های دوران ورزشی من، استاد ماهان باژرنگ هستند. دوست داشتم در دوران جوانی ایشان فرصت تمرین در کنارشان را داشتم. با اینکه رشته ایشان هنری است، شخصیت ورزشی و تجربه‌هایشان برایم بسیار ارزشمند است. ایشان سال‌ها کاپیتان تیم ملی بوده‌اند و افتخارات آسیایی متعددی دارند. دوست داشتم از نزدیک از تجربه‌هایشان استفاده کنم.
به نظر خودت چه چیزی باعث شد از یک ورزشکار نوجوان به یک مدال‌آور آسیایی تبدیل شوی؟
تلاش، پشتکار و گوش دادن به توصیه‌های مربی عزیزم. همیشه سعی کرده‌ام از راهنمایی‌های مربی‌ام استفاده کنم و با تمرین بیشتر، قدم‌به‌قدم پیشرفت کنم. معتقدم موفقیت نتیجه استمرار در تلاش و اعتماد به مسیر تمرین است.
اگر بخواهی به کودکان و نوجوانان کیش که رؤیای قهرمانی دارند توصیه‌ای کنی، چه می‌گویی؟
به فکر پیشرفت خودتان باشید و به هم‌تیمی‌هایتان حسادت نکنید. به جای مقایسه خودتان با دیگران، روی توانایی‌هایتان تمرکز کنید. در هر مسیری که قرار دارید، علاقه‌تان را دنبال کنید و برای موفقیت در آن تلاش کنید.
بزرگ‌ترین رؤیای ورزشی آریا اخوان چیست؟ دوست داری چند سال دیگر مردم تو را با چه افتخاری به یاد بیاورند؟
دوست دارم من را به‌عنوان نخستین نماینده ایران در رشته ترامپولین ببینند که روی سکوی المپیک ایستاده است. رؤیای من رسیدن به این جایگاه است و امیدوارم روزی بتوانم باعث افتخار کشورم شوم و مردم از من به نیکی یاد کنند.
و سؤال پایانی؛ اگر بخواهی در سخت‌ترین روزهای تمرین یک جمله به خودت بگویی، آن جمله چیست؟
«چیزی تا موفقیت باقی نمانده؛ پس جا نزن و با قدرتی بیشتر از قبل به مسیرت ادامه بده.»
رؤیایی که با یک مدال تمام نمی‌شود
آریا اخوان از نسلی از ورزشکاران نوجوان کیش است که با وجود دشواری‌های مسیر قهرمانی، اهداف بزرگی را دنبال می‌کنند. برای او ترامپولین تنها یک رشته ورزشی نیست، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی و آینده‌ای است که برای خود تصور کرده است.
در روایت این نوجوان، نقش خانواده و مربی جایگاه ویژه‌ای دارد؛ همراهانی که در روزهای سخت تمرین و اردو، پشتوانه او بوده‌اند و در لحظه موفقیت نیز نخستین کسانی هستند که می‌خواهد شادی خود را با آن‌ها تقسیم کند.
موفقیت آریا در رقابت‌های آسیایی هنگ‌کنگ ۲۰۲۶ می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای از مسیر ورزشی او باشد؛ مسیری که مقصد نهایی آن، به گفته خودش، حضور بر سکوی المپیک است.
آریا اخوان امروز با انگیزه‌ای بیشتر به آینده نگاه می‌کند و امیدوار است روزی نامش در کنار افتخارآفرینان بزرگ ورزش ایران ثبت شود؛ رؤیایی که تحقق آن به استمرار تلاش، حمایت از استعدادهای نوجوان و فراهم شدن فرصت حضور در رقابت‌های بزرگ‌تر نیاز دارد.
منبع: https://akhbarkish.com/%d8%a2%d8%b1%db%8c%d8%a7-%d8%a7%d8%ae%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%9b-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%da%a9%d9%88%db%8c-%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a7-%d8%aa%d8%a7-%d8%b1%d8%a4%db%8c%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%be%db%8c/
ارسال نظر
0 دیدگاه ثبت شده است
امکان ارسال دیدگاه برای این خبر بسته شده است.