اخبار کیش؛
توسعه پشت دیوار کمبود زمین؛فرصت‌های سوخته اشتغال و صادرات در کیش
تحلیلی بر بازدید معاون اقتصادی سازمان منطقه آزاد کیش از شهرک‌های صنعتی ۱ و ۳
مناطق آزاد بر حسب قانون
به گزارش روزنامه اخبار کیش، در متن قانون مادر (قانون سال ۱۳۷۲)، اهداف و ماموریت‌ها برای همه مناطق به‌صورت کلی، یکپارچه و یکسان تعریف شد؛ اما ماموریت‌های تخصصی و کارکردیِ تفکیک‌شده، به مرور زمان و در قالب طرح‌های جامع، مصوبات هیئت وزیران، احکام برنامه‌های توسعه و قوانین تأسیس مناطق جدید به هر منطقه اختصاص یافت.
پس از تصویب قانون و در جریان اجرای آن، مشخص شد که ظرفیت‌های اقلیمی، ژئوپلیتیک و مزیت‌های نسبی هر منطقه متفاوت است و یک نسخه واحد نمی‌تواند برای همه پیاده شود. تخصصی شدن ماموریت‌ها از سه مسیر شکل گرفت.
الف) طرح‌های جامع (Master Plans) مصوب هیئت وزیران
سازمان هر منطقه آزاد مکلف شد طرح جامع خود را تدوین کند و این طرح‌ها در شورای عالی مناطق آزاد و هیئت دولت به تصویب رسیدند. در این طرح‌ها کارکرد هر منطقه وزن‌دهی شد:
کیش، به دلیل پیشینه زیرساخت‌های اقامتی، فرودگاهی و محدودیت وسعت اراضی، وزن اصلی بر گردشگری، تجارت، خدمات مالی و صنایع های‌تک/پشتیبان/غیرآلاینده گذاشته شد.
ب) اسناد بالادستی و سیاست‌های کلی (برنامه‌های چهارم تا هفتم توسعه)
در برنامه‌های توسعه و به‌ویژه سند ملی آمایش سرزمین، تاکید شد که مناطق آزاد باید از واردات‌محوری فاصله گرفته و هرکدام بر اساس مزیت نسبی سرزمینی خود تخصصی شوند:
با این اوصاف کیش با ماموریت گردشگری از تجارت چمدانی عبورکرده و تاحدودی تغییرماهیت داد اگر چه خرید همچنان یکی از اولویت‌های گردشگران در جزیره کیش بود اما یکی از ظرفیت‌های مهم و بی نظیرکیش بهره‌گیری از فرصت تولیدات صنعتی و بسته بندی و به تبع آن صادرات محصولات شهرهای دیگر کشور بود که در حاشیه مرزی قرار نداشتند یا امکانات صادرات در آن‌ها به اندازه کیش رشد نکرده بود، ظرفیتی که مغفول ماند و امروز به یکی از نیازهای جزیره کیش تبدیل شده است، صنعتی که شاید می توانست در رکود گردشگری چراغ رونق دوباره جزیره مرجانی کیش باشد اگرچه کیش با نگاهی تیزبینانه و دقیق فرصت‌های بسیاری برای خروج از رکود دارد که انتظار می‌رود با اندکی تامل از سوی مسئولان و مدیران دیده و شناخته شده و به آن بهای لازم داده شود.
در همین رابطه بازدید اخیر مسعود نیک‌افروز، معاون اقتصادی و سرمایه‌گذاری سازمان منطقه آزاد کیش از خطوط تولید شهرک‌های صنعتی شماره یک و سه، بیش از آنکه یک سرکشی تقویمی باشد، دست گذاشتن روی دو گلوگاه اساسی اقتصاد جزیره بود. محدودیت زمین برای طرح‌های توسعه و موانع اداری در حوزه ثبت شرکت‌ها. اما آنچه در پس این بازدید شایسته واکاوی عمیق‌تر است، زنجیره‌ای از فرصت‌های مغفول است؛ جایی که حل معضل یک قطعه زمین، می‌تواند مستقیماً به انقلاب اشتغال‌زایی و تبدیل کیش به هاب صادراتی محصولات ملی گره بخورد.
قفل توسعه در شهرک‌های ۱ و ۳؛ زمینی که باید کارخانه شود، نه انبار راکد
اشاره صریح معاون اقتصادی به کمبود فضا برای طرح‌های توسعه در شهرک‌های شماره یک و سه، بازگوی ناترازی در مدیریت اراضی صنعتی کیش است. در شرایطی که کارآفرینان مستقر با بازار آزموده و سرمایه آماده، برای راه‌اندازی خطوط جدید نیازمند فضا هستند، پرسش اصلی این است؛ تکلیف قطعات صنعتی واگذارشده‌ای که سال‌هاست بدون بهره‌وری رها شده یا صرفاً نقش انبار دپوی کالاهای غیرمولد را بازی می‌کنند چیست؟
اقدام عملیاتی معاونت اقتصادی در گام اول، نه وعده توسعه در بیابان‌های دوردست، بلکه پایش و بازپس‌گیری شجاعانه اراضی راکد صنعتی است تا خون تازه‌ای در رگ‌های سرمایه‌گذاران پای‌کار تزریق شود.
بسته‌بندی صنعتی؛ موتور محرک اشتغال پایدار و مهار مهاجرت شغلی
به گزارش روزنامه اخبار کیش، در متن قانون مادر (قانون سال ۱۳۷۲)، اهداف و ماموریت‌ها برای همه مناطق به‌صورت کلی، یکپارچه و یکسان تعریف شد؛ اما ماموریت‌های تخصصی و کارکردیِ تفکیک‌شده، به مرور زمان و در قالب طرح‌های جامع، مصوبات هیئت وزیران، احکام برنامه‌های توسعه و قوانین تأسیس مناطق جدید به هر منطقه اختصاص یافت.
پس از تصویب قانون و در جریان اجرای آن، مشخص شد که ظرفیت‌های اقلیمی، ژئوپلیتیک و مزیت‌های نسبی هر منطقه متفاوت است و یک نسخه واحد نمی‌تواند برای همه پیاده شود. تخصصی شدن ماموریت‌ها از سه مسیر شکل گرفت.
الف) طرح‌های جامع (Master Plans) مصوب هیئت وزیران
سازمان هر منطقه آزاد مکلف شد طرح جامع خود را تدوین کند و این طرح‌ها در شورای عالی مناطق آزاد و هیئت دولت به تصویب رسیدند. در این طرح‌ها کارکرد هر منطقه وزن‌دهی شد:
کیش، به دلیل پیشینه زیرساخت‌های اقامتی، فرودگاهی و محدودیت وسعت اراضی، وزن اصلی بر گردشگری، تجارت، خدمات مالی و صنایع های‌تک/پشتیبان/غیرآلاینده گذاشته شد.
ب) اسناد بالادستی و سیاست‌های کلی (برنامه‌های چهارم تا هفتم توسعه)
در برنامه‌های توسعه و به‌ویژه سند ملی آمایش سرزمین، تاکید شد که مناطق آزاد باید از واردات‌محوری فاصله گرفته و هرکدام بر اساس مزیت نسبی سرزمینی خود تخصصی شوند:
با این اوصاف کیش با ماموریت گردشگری از تجارت چمدانی عبورکرده و تاحدودی تغییرماهیت داد اگر چه خرید همچنان یکی از اولویت‌های گردشگران در جزیره کیش بود اما یکی از ظرفیت‌های مهم و بی نظیرکیش بهره‌گیری از فرصت تولیدات صنعتی و بسته بندی و به تبع آن صادرات محصولات شهرهای دیگر کشور بود که در حاشیه مرزی قرار نداشتند یا امکانات صادرات در آن‌ها به اندازه کیش رشد نکرده بود، ظرفیتی که مغفول ماند و امروز به یکی از نیازهای جزیره کیش تبدیل شده است، صنعتی که شاید می توانست در رکود گردشگری چراغ رونق دوباره جزیره مرجانی کیش باشد اگرچه کیش با نگاهی تیزبینانه و دقیق فرصت‌های بسیاری برای خروج از رکود دارد که انتظار می‌رود با اندکی تامل از سوی مسئولان و مدیران دیده و شناخته شده و به آن بهای لازم داده شود.
در همین رابطه بازدید اخیر مسعود نیک‌افروز، معاون اقتصادی و سرمایه‌گذاری سازمان منطقه آزاد کیش از خطوط تولید شهرک‌های صنعتی شماره یک و سه، بیش از آنکه یک سرکشی تقویمی باشد، دست گذاشتن روی دو گلوگاه اساسی اقتصاد جزیره بود. محدودیت زمین برای طرح‌های توسعه و موانع اداری در حوزه ثبت شرکت‌ها. اما آنچه در پس این بازدید شایسته واکاوی عمیق‌تر است، زنجیره‌ای از فرصت‌های مغفول است؛ جایی که حل معضل یک قطعه زمین، می‌تواند مستقیماً به انقلاب اشتغال‌زایی و تبدیل کیش به هاب صادراتی محصولات ملی گره بخورد.
قفل توسعه در شهرک‌های ۱ و ۳؛ زمینی که باید کارخانه شود، نه انبار راکد
اشاره صریح معاون اقتصادی به کمبود فضا برای طرح‌های توسعه در شهرک‌های شماره یک و سه، بازگوی ناترازی در مدیریت اراضی صنعتی کیش است. در شرایطی که کارآفرینان مستقر با بازار آزموده و سرمایه آماده، برای راه‌اندازی خطوط جدید نیازمند فضا هستند، پرسش اصلی این است؛ تکلیف قطعات صنعتی واگذارشده‌ای که سال‌هاست بدون بهره‌وری رها شده یا صرفاً نقش انبار دپوی کالاهای غیرمولد را بازی می‌کنند چیست؟
اقدام عملیاتی معاونت اقتصادی در گام اول، نه وعده توسعه در بیابان‌های دوردست، بلکه پایش و بازپس‌گیری شجاعانه اراضی راکد صنعتی است تا خون تازه‌ای در رگ‌های سرمایه‌گذاران پای‌کار تزریق شود.
بسته‌بندی صنعتی؛ موتور محرک اشتغال پایدار و مهار مهاجرت شغلی
صنایع سبک، به‌ویژه در بخش تولید و بسته‌بندی محصولات بهداشتی، هتلی، غذایی و آرایشی که در این بازدید نیز مورد تأکید قرار گرفت، بالاترین ضریب اشتغال‌زایی را نسبت به میزان سرمایه‌گذاری دارند.توسعه این کارگاه‌ها و خطوط بسته‌بندی مدرن، دقیقاً پاسخگوی چالش اشتغال در کیش است. این صنایع هم برای نیروهای ساده و کارگری، هم برای تکنسین‌های فنی خطوط و هم برای فارغ‌التحصیلان دانشگاهی رشته‌های مهندسی صنایع، بهداشت، طراحی صنعتی، گرافیک و مارکتینگ فرصت شغلی پایدار خلق می‌کنند.
همچنین توسعه واحدهای تولیدی شناسنامه‌دار، امنیت شغلی و بیمه‌ای پایدارتری نسبت به مشاغل فصلی گردشگری ایجاد می‌کند و خانواده‌های ساکن کیش را از نظر معیشتی تثبیت می‌نماید.
کیش به مثابه سکوی صادراتی؛ ارزش‌افزوده برای کالاهای سرزمین اصلی
مهمترین ظرفیت مغفول در شهرک‌های صنعتی کیش، ایفای نقش به عنوان دروازه خروج محصولات باکیفیت ایرانی به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس است. بسیاری از تولیدکنندگان سرزمین اصلی به دلایل تحریمی، موانع گمرکی یا بسته‌بندی‌های سنتی نمی‌توانند مستقیماً وارد بازارهای امارات، عمان و قطر شوند.
اگر موانع زمین و ثبت شرکت‌ها در کیش برداشته شود، این جزیره می‌تواند مرکز بسته‌بندی مجدد و برندینگ صادراتی محصولات باکیفیت ملی به صورت فله یا نیمه‌آماده وارد کیش شده، در کارگاه‌های مدرن مطابق استانداردهای سخت‌گیرانه کشورهای مقصد بسته‌بندی، استانداردسازی و لیبل‌گذاری شوند.
از دیگر ظرفیت های کیش،استفاده از معافیت‌ها و مزیت ژئوپلیتیک است. صادرات مجدد از مبدأ کیش با نام و استانداردهای این منطقه، هزینه‌های لجستیک و موانع بین‌المللی را کاهش داده و ارزآوری سرشاری را عاید فعالان اقتصادی می‌کند.
ثبت شرکت‌ها؛ وقتی بروکراسی بال‌های صادرات را قیچی می‌کند
همچنین توسعه واحدهای تولیدی شناسنامه‌دار، امنیت شغلی و بیمه‌ای پایدارتری نسبت به مشاغل فصلی گردشگری ایجاد می‌کند و خانواده‌های ساکن کیش را از نظر معیشتی تثبیت می‌نماید.
کیش به مثابه سکوی صادراتی؛ ارزش‌افزوده برای کالاهای سرزمین اصلی
مهمترین ظرفیت مغفول در شهرک‌های صنعتی کیش، ایفای نقش به عنوان دروازه خروج محصولات باکیفیت ایرانی به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس است. بسیاری از تولیدکنندگان سرزمین اصلی به دلایل تحریمی، موانع گمرکی یا بسته‌بندی‌های سنتی نمی‌توانند مستقیماً وارد بازارهای امارات، عمان و قطر شوند.
اگر موانع زمین و ثبت شرکت‌ها در کیش برداشته شود، این جزیره می‌تواند مرکز بسته‌بندی مجدد و برندینگ صادراتی محصولات باکیفیت ملی به صورت فله یا نیمه‌آماده وارد کیش شده، در کارگاه‌های مدرن مطابق استانداردهای سخت‌گیرانه کشورهای مقصد بسته‌بندی، استانداردسازی و لیبل‌گذاری شوند.
از دیگر ظرفیت های کیش،استفاده از معافیت‌ها و مزیت ژئوپلیتیک است. صادرات مجدد از مبدأ کیش با نام و استانداردهای این منطقه، هزینه‌های لجستیک و موانع بین‌المللی را کاهش داده و ارزآوری سرشاری را عاید فعالان اقتصادی می‌کند.
ثبت شرکت‌ها؛ وقتی بروکراسی بال‌های صادرات را قیچی می‌کند
دستور معاون اقتصادی برای هماهنگی مستقیم اداره ثبت شرکت‌ها با معاونت بازرگانی و صنایع، دقیقاً پاسخ به این نیاز حیاتی است. شرکتی که قرار است با شرکای تجاری خارجی قرارداد ببندد یا برای توسعه خطوط خود افزایش سرمایه دهد، نمی‌تواند معطل استعلام‌های تو در تو و فرسایشی بماند. فلسفه منطقه آزاد سرعت عمل است و اداره ثبت شرکت‌ها باید تسهیل‌گر بی‌قیدوشرط تولید و صادرات باشد، نه سنگ‌انداز مسیر توسعه.
از نگاه گلخانه‌ای تا جهش اقتصادی پایدار
از نگاه گلخانه‌ای تا جهش اقتصادی پایدار
بازدیدهای میدانی معاون اقتصادی سازمان منطقه آزاد کیش نویدبخش درک درست از صحنه واقعی اقتصاد است. اما تحقق کامل این اهداف در گرو آن است که حوزه صنایع جزیره صرفاً یک بخش جنبی و خدماتی برای هتل‌ها تلقی نشود، بلکه به عنوان یک پایگاه اشتغال‌زا و ارزآور در سطح ملی دیده شود.
باز کردن گره زمین در شهرک‌های ۱ و ۳ و روان‌سازی مسیر ثبتی، یعنی روشن شدن هم‌زمان چراغ صدها شغل جدید برای جوانان و برافراشته شدن پرچم محصولات صادرات‌محور ایران از مبدأ جزیره کیش.
بی تردید یکی از مهمترین نیازهای رشد و رونق مناطق آزاد ایجاد یک پل ارتباطی بین این مناطق است که می‌تواند زمینه ساز ارتقاء ارتباط و مزیت استفاده از فرصت‌ها شود تا ضمن بازشدن درگاه صادراتی، محصولات برزمین مانده نیز به ارزش افزوده برای بسیاری از شهرهای کشور باشد که محصولات فراوان تولیدی دارند اما فرصت صادرات برای آن‌ها فراهم نیست.
باز کردن گره زمین در شهرک‌های ۱ و ۳ و روان‌سازی مسیر ثبتی، یعنی روشن شدن هم‌زمان چراغ صدها شغل جدید برای جوانان و برافراشته شدن پرچم محصولات صادرات‌محور ایران از مبدأ جزیره کیش.
بی تردید یکی از مهمترین نیازهای رشد و رونق مناطق آزاد ایجاد یک پل ارتباطی بین این مناطق است که می‌تواند زمینه ساز ارتقاء ارتباط و مزیت استفاده از فرصت‌ها شود تا ضمن بازشدن درگاه صادراتی، محصولات برزمین مانده نیز به ارزش افزوده برای بسیاری از شهرهای کشور باشد که محصولات فراوان تولیدی دارند اما فرصت صادرات برای آن‌ها فراهم نیست.
به نگارش:زیبا حسین زاده،روزنامه نگار روزنامه اخبارکیش
منبع: https://akhbarkish.com/%d8%aa%d9%88%d8%b3%d8%b9%d9%87-%d9%be%d8%b4%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d8%a7%d8%b1-%da%a9%d9%85%d8%a8%d9%88%d8%af-%d8%b2%d9%85%db%8c%d9%86%d8%9b%d9%81%d8%b1%d8%b5%d8%aa%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b3/
ارسال نظر
0 دیدگاه ثبت شده است
امکان ارسال دیدگاه برای این خبر بسته شده است.