توسعه جزیره از مسیر سرمایه اجتماعی

توسعه را نمی‌توان تنها با شاخص‌های اقتصادی، حجم سرمایه‌گذاری یا تعداد پروژه‌های عمرانی سنجید. کیفیت زندگی شهروندان، فرصت‌های برابر، نشاط اجتماعی و میزان مشارکت مردم نیز از مؤلفه‌هایی هستند که آینده یک جامعه را شکل می‌دهند. از این منظر، سیاست‌گذاری فرهنگی و اجتماعی در جزیره‌ای مانند کیش، نه یک فعالیت جانبی، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر توسعه است.
کیش به دلیل ویژگی‌های اقتصادی، اجتماعی و جمعیتی خود، به نگاهی فراتر از برنامه‌های مقطعی و مناسبت‌محور نیاز دارد. در منطقه‌ای که گردشگری، سرمایه‌گذاری، مهاجرت و تنوع جمعیتی بخش مهمی از واقعیت آن را تشکیل می‌دهند، نمی‌توان با الگوهای محدود و سنتی به نیازهای جامعه پاسخ داد. این جزیره به برنامه‌هایی نیاز دارد که میان هنر، آموزش، سلامت، مسئولیت اجتماعی و اقتصاد پیوند برقرار کنند.
نکته مهم در این میان، تغییر نگاه از هزینه‌کرد به سرمایه‌گذاری است. هنرمند، روزنامه‌نگار، فعال اجتماعی، معلم و صاحبان کسب‌وکارهای خلاق، صرفاً دریافت‌کنندگان حمایت نیستند؛ آن‌ها بخشی از ظرفیت توسعه جزیره‌اند. مدیریت موفق زمانی شکل می‌گیرد که به‌جای تصدی‌گری، زمینه فعالیت مستقل این گروه‌ها را فراهم کند و مسیر مشارکت، نوآوری و خلاقیت را هموار سازد.
از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که ارزش هر برنامه به میزان اثرگذاری آن در زندگی مردم وابسته است. برگزاری یک جشنواره یا رویداد زمانی اهمیت پیدا می‌کند که به تقویت سرمایه اجتماعی، ایجاد فرصت برای استعدادهای بومی، افزایش نشاط عمومی و شکل‌گیری ارتباط مؤثر میان ساکنان و مدیریت جزیره منجر شود.
در این مسیر، شفافیت در تخصیص منابع، عدالت در توزیع حمایت‌ها و ارزیابی نتایج اهمیت ویژه‌ای دارد. بودجه عمومی متعلق به جامعه است و شهروندان حق دارند بدانند این منابع چگونه هزینه می‌شوند و چه دستاوردی برای زندگی جمعی آن‌ها دارند.
کیش برای ساختن آینده‌ای متفاوت، بیش از تعدد رویدادها به تداوم سیاست‌های درست، مشارکت واقعی مردم و مدیریت پاسخگو نیاز دارد. توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که هنر، آموزش و فعالیت‌های اجتماعی از حاشیه برنامه‌ریزی‌ها خارج شوند و در متن زندگی جزیره جریان پیدا کنند.
معیار موفقیت مدیریت، نه ویترین پرزرق‌وبرق رویدادها، بلکه تغییری است که مردم در کیفیت زندگی خود احساس می‌کنند.

به نگارش:مجید خرمی،سردبیر روزنامه اخبارکیش